Robert Steur

August 23, 2016 6:13 pm

Scheef van de tee

Hulpmiddel

Een houten stokje. Om je golfbal op te zetten. Op de afslagplaats (tee-box). Heb je nodig om de eerste slag naar de hole te kunnen spelen. Als dat alles is.

Golfen. Iedereen heeft er wel eens van gehoord. Maar hoeveel mensen kunnen daadwerkelijk zeggen dat ze 't spelletje echt kennen? Te weinig. Golf heeft een elitaire naam, maar dat is inmiddels allang achterhaald. Golf is meer, dan een spelletje. Waarbij de plaatselijke elite een balletje slaat. Gelezen in een interview met een golf-bobo.

In het Afrikaans kennen ze het woordje ook. Tee, synoniem voor een warme drank. Weten wij alles van: thee. Plantenextract. Van het blad van die gelijknamige struik. Een waterig drankje. Lekker en goed tegen dorst.

Levenselixer

Als het maar geen slap aftreksel is. Dacht ik, toen ik eraan begon. Met dat golf. Ik weet het maar al te goed. Vergissen is menselijk. Ook mij niet vreemd. Wandelen in 't groen. Gezond in de buitenlucht. Groot pluspunt. Maar om het onder de knie te krijgen. Da's andere koek. Volhouden is het parool. In permanente concurrentie. Met je eigenste zelf. Wist ik veel.

Ingewikkeld gedoe. Al die verschillende stokken. 't Luistert nauw. Geen sinecure. Kiezen voor de juiste club. Precies goed om de benodigde afstand te halen.

Enfin, inmiddels Wordaholic en golfgek. Wat wil je. Op zoek naar gelijkgestemden. Die er lol in hebben m'n stukjes te lezen. Altijd leuk als iemand spontaan erop reageert. Weest gerust. Ik vis niet naar complimentjes, hoor.

Erewoord

Die 67-jarige opa. Nog maar golfer in de dop. Schrijft behalve over golf, ook andere stukjes proza. Over vakanties (met de kleinkinderen). In Portugal, waar 'ie vaak naartoe gaat. Het land waarmee hij een klik heeft.

Tja, golf bepaald niet een makkelijk spelletje. Al helemaal niet, als je er te laat mee begint. Laat staan, niet over vereist balgevoel beschikt. Jammer, maar niet getreurd. Het goede nieuws. Helemaal erdoor gefascineerd geraakt.

Een compliment voor mijn golfpro. Die ik overigens dankbaar ben. Voor al zijn hulp en eindeloos geduld. Om mij de beginselen bij te brengen. Van deze schitterende, maar moeilijke sport. Zowel technisch als mentaal. Schrijven doe jij beter dan golfen, grapte hij.

Vandaag puffen in de baan. Bij 25°, een rondje tweede negen. Zevens en achten. Bovendien weer eens een drie-putt-dag. Als troostprijs een par op de zestiende. Daarna was de fut er helemaal uit. Een roemloos einde. Ach ja, 't is maar golf, niet waar.

Oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Niet opgeven. Ervan overtuigd, dat het mij gaat lukken. Om de bal recht vooruit af te slaan. En dan bedoel ik kaarsrecht. Voor eens en voor altijd. Een belofte aan mijzelf. Om dat doel te halen. Nooit, echt nooit meer. Scheef van de tee.


<center>Woordenbrei | https://woordenbrei.wordpress.com<center>Twitter | https://twitter.com/Woordenbrei_